Bir jeoloji mühendisi olarak işe suyun yolculuğundan başlamak istiyorum. Musluğunuzdan akan su; barajdan, kuyudan veya kaynaktan size ulaşana kadar kilometrelerce zemin ve kayaç katmanıyla temas eder. Bu temas sırasında suya kalsiyum, magnezyum, sodyum gibi çözünmüş iyonlar karışır. Bu yüzden aynı ülkede, hatta aynı şehirde bile iki mahallenin suyu birbirinden farklı olabilir.

Bu çözünmüş yükün toplamını TDS (toplam çözünmüş katı madde) değeriyle ölçeriz. Türkiye şebeke suyunda TDS tipik olarak 150-500 ppm aralığındadır ve bölgenin jeolojisine göre ciddi fark gösterir. Su arıtma cihazının işi, bu değişken yükü kontrol altına almaktır.

Ters ozmoz sistemi dört ana görev grubuyla çalışır:

1. Sediment (tortu) filtresi: Kum, pas, çamur gibi gözle görülür partikülleri tutar ve sonraki kademeleri korur.
2. Karbon filtreler: Klor kaynaklı tat ve koku sorunlarını giderir; membranı klorun aşındırıcı etkisinden korur.
3. RO membranı — sistemin kalbi: Su, basınçla yarı geçirgen membrandan geçirilir; çözünmüş katı maddelerin büyük bölümü atık hattına yönlendirilir. Verimli bir sistemde membran çıkışındaki su, mineral kademesi öncesinde 10-50 ppm TDS seviyesindedir.
4. Tat ve mineral kademeleri: İçim kalitesini dengeleyen son dokunuşlardır; bu kademeden sonra TDS değerinde hafif bir yükselme normaldir.

• Tanklı sistemler arıtılmış suyu paslanmaz çelik bir depoda bekletir; musluğu açtığınızda su anında hazırdır. Standart ev kullanımı için en yaygın çözümdür (Savora serisi 8 litre, Grande 12 litre çelik tank).
• Tanksız (direkt akış) sistemler depoyu tamamen kaldırır; su, siz musluğu açtıkça anlık üretilir. 300 GPD kapasiteli direkt akış sistemler kalabalık haneler ve işyerleri için tasarlanmıştır.